महाराष्ट्र

केवळ दुकानच जळाले नाही तर अवघे आयुष्यच उद्ध्वस्त झाले!

संबंधितांवर कारवाई करण्याची

रो. गणेश राऊत यांची मागणी

२१ जानेवारी २०२५ रोजी रात्री ११:३० च्या सुमारास केवळ माझे दुकाने जळाले नाही तर माझे आयुष्यच उद्ध्वस्त झाले असल्याचे येथील प्रतिथयश व्यावसायिक तथा रोटरी चे माजी अध्यक्ष गणेश राऊत यांनी म्हटले आहे. माझे संपूर्ण दुकान जळून माझे आयुष्य उध्दवस्त करणा-या संबंधितावर कार्यवाही करण्याची मागणी ही गणेश राऊत यांनी समाज माध्यमांवर केली आहे.

यासंदर्भात समाज माध्यमांवर केलेल्या निवेदनात पुढे असे म्हटले आहे की,

मी गणेश राऊत…

छत्रपती शिवाजी चौक अंबाजोगाई येथील एका भाड्याच्या गाळ्यात ‘अविष्कार मेन्स वेअर’ चालवत होतो. उधार उसनवारी करून, कर्ज काढून कपड्याचा व्यवसाय सुरू केला, 30 ते 35 लाख रुपये गुंतवणूक केली. मेहनत करून व्यवसाय नेटाने पुढे नेत होतो.

दुकानातील सर्व माल जळुन खाक झाला

अचानक २१ जानेवारी २०२५ रोजी रात्री साधारण ११:३० वाजता फोन वाजला आणि समोरुन आवाज आला लवकर या तुमच्या दुकानाला आग लागली … आणि होत्याचे नव्हते झाले… मी समजताच घटना स्थळी पोहोचलो मित्र मंडळी, रोटरी परिवारातील स्नेही जमले सर्वांनी आग विझविण्यासाठी पुढाकार घेतला, नगर परिषद यंत्रणा मदतीला आली….आग आटोक्यात आली…पण जे व्हायचे ते झालेच..! सर्व माल जळून खाक झाला होता… केवळ दुकान जळाले नाही..तर आयुष्यच उध्वस्त झाल्यासारखे झाले… !!! रोटरी परिवार आणि आप्तजण धावून आले म्हणून थोडा सावरलो… आयुष्याची सुरुवात नव्याने करण्याचे धाडस जमवले.

असे का घडले? की कोणी केली?

आपल्या आयुष्यात असे का घडले… कोणी केले?जाणीवपूर्वक कोणी केले नाही… पण कोणाच्या तरी निष्काळजीपणा आणि स्वयं आनंदाच्या धुंदीत हे घडले हे मात्र हळूहळू लक्षात आले.

ठीक आहे, ज्यांच्या कडून घडले, जाणीवपूर्वक नाही घडले… पण आपल्या चुकीमुळे हे झाले असे प्रांजळपणे सांगण्यास संबंधित पुढे आले नाहीत..उलट पुरावे कसे नाहीसे होतील…आपल्या यातील सहभागाची शक्यता कशी पुसून टाकता येईल यासाठी मात्र ते झटले…आणि त्याचीच वेदना अधिक होत आहे.

त्याचे झाले असे.

आग वीजे मुळे नाही तर फटाक्यांची आतिषबाजी मुळे

त्या रात्री फटाके वाजवल्याचे आजूबाजूचे लोक सांगतात… सकाळी फटाक्याची वेष्टने दुकानाच्या समोर आणि मागे जेथे फटाके वाजवले गेले तेथे आढळून आले.

एम एस ई बी ने नुकताच रिपोर्ट दिला आहे की, आग विद्युत कारणामुळे लागली नाही. आता तर फटाके वाजवल्याचे आणि त्यामुळे आग लागल्याची शक्यता स्पष्ट करणारे सीसीटीव्ही फुटेज प्राप्त झालेत.

माझ्या दुकानाच्या समोर आणि मागील भागात रात्री कसल्यातरी यशाच्या धुंदीत वाजवले गेलेले फटाकेच या आगीला कारणीभूत ठरलेत हे मात्र नक्की.

संबंधितांना पोलिसांचे अभय?

ज्यांनी हे केले आणि आता उघड होवू देत नाहीत ते पोलीस विभागातीलच कर्मचारी अधिकारी आणि त्यांचे मित्र आहेत. म्हणून ही घटना पाहिजे तशा पद्धतीने दाबत आहेत… असा संशय येण्याचे कारण म्हणजे…

1. घटनेच्या तीन दिवसा नंतर पंचनामा करण्यात आला.

2. पंचनाम्यात रात्री फटाके वाजवल्याची आम्ही सांगून देखील नोंद घेतली नाही.

3. फटाके हेच आगीचे कारण असतांना पंचनामा गोलगोल शब्दात लिहिलेला असून त्यातून संशयीताकडे बोट जावू नये अशी काळजी घेतल्याचे जाणवते.

4. संशयित पोलीस विभागातील असल्याने पोलीस स्टेशन मधील प्रत्येक भेटीवेळी टाळाटाळ, विलंब, उडवा उडवी ची उत्तरे.. जाऊ द्या, सोडून द्या.. ज्यास्त नादी लागू नका… एक तर संशयित पोलीस विभागातील आहेत, तुम्हाला जड जाईल, आम्हालाही अड़चन नका करू! असे निमुटपणे ऐकावे लागायचे.

मी उध्दवस्त अन् दुकान जाळणारे मोकाट!

मी एक सामान्य, गरीब घरातला… पोलीस, कायदा याची माहिती नसलेला आणि फारसे कोणाचे पाठबळ नसलेला..

पण म्हणून मला न्याय नाही मिळणार?

माझे नुकसान झाले.. मी उध्वस्त झालो… अन करणारे मोकळे उजळ माथ्याने फिरणार?

कायद्याची पॉवर, सत्ता, बळ माझ्या बाजूने नाही…

घरी खाणारी दहा तोंडे आहेत, मुलांचे शिक्षण, आई चे आजारपण, व्यवसाय पुन्हा उभा करून रोजी-रोटी टिकविणे हे सर्व मी कसे करू शकेल?

चिमुरड्यांच्या डोळ्यांना कसा सामोरा जावू?

बाबा घरी येतांना काही तरी खायला आणतील या आशेने माझ्या वाटेवर डोळे लावून बसलेल्या माझ्या चिमुरड्यांच्या डोळ्याला मी कसा सामोरा जावू…?

औषधी आणली का म्हणून विचारणाऱ्या म्हातार्‍या आई ला किती दिवस उडवा उडवीची उत्तरे देवू.?

डोक्यावरचा कर्जाचा डोंगर आणि मार्च एंड मुळे बँकेचे कर्मचारी आता घरापर्यंत पोहोचत आहेत व्यवसायाच्या भरोशावर केलेले आर्थिक व्यवहार कसे मिटणार एकीकडे आणि दुसरीकडे नव्याने सर्व काही उभा करायचे… हे सर्व कसे करू?

काय करु? कसा उभा राहु?

विम्याचा कालावधी दुर्दैवाने संपलेला त्यामुळे तिकडूनही काही आशा नाही?

काय करू? कसे उभे राहु?

मी कष्ट करेल… उभा राहील.. पण अन्यायाने मोकलून पडलोय.. अस्वस्थ्य झालोय…!!

मला न्याय पाहिजे…

मी लढणार… संघर्ष करणार..

मला आशीर्वाद पाहिजेत, पाठींबा पाहिजे… आपली साथ पाहिजे…! मानसिक बळ पाहिजे…!

आप्त, स्वकीय, मित्र आणि समाजातील माणुसकीला माझी आर्त विनंती आहे, हाक आहे…

मला न्याय मिळविण्यासाठी कृपया साथ द्या…!!

आपला:

गणेश राऊत

Sudarshan Rapatwar

महाराष्ट्रातील प्रगल्भ पत्रकार मराठवाड्यातील पत्रकारितेला एक नवा आयाम देण्याचा त्यांचा यशस्वी प्रयत्न असतो. गावातील पत्रकारिता जिल्ह्यात, राज्य आणि देश पातळीवर नेण्यात त्यांचे मोठे योगदान आहे.

Related Articles

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Content is protected !!

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker